Na mijn laatste drie webwinkelervaringen, ben ik eigenlijk verbaasd dat het zo goed gaat met de branche. Want wat maken veel bedrijven er nog een potje van. Zo is er een inktwinkel die me een mail stuurt over fijne kortingen en me vervolgens twee weken op mijn inkt laat wachten omdat het niet op voorraad is. En er is een groot Frans warenhuis dat in Nederland goed is voor klachten op fora en bij programma’s als Kassa. Zij achtten na twee jaar (!) de tijd rijp om het aankoopbedrag van mijn geretourneerde product te ‘verwerken’. Ze stoppen de 42 euro in een persoonlijke spaarpot die ik blijkbaar bij dat bedrijf heb. Als ik aangeef dat ik het bedrag toch liever op mijn eigen rekeningnummer heb, krijg ik nul op rekest. Als ik vervolgens iets roep over de Wet verkoop op afstand, weten ze niet hoe snel ze het geld moeten overmaken op mijn rekening. Boeven. Overigens is het aantal e-mails dat ik van dit bedrijf krijg hilarisch. Per vraag die ik stel, krijg ik twee tot vier antwoorden. Met verschillende afzenders, verschillende onderwerpregels en verschillende teksten. De strekking van de inhoud is wel hetzelfde, gelukkig.
Tot slot, heb ik afgelopen week een aankoop gedaan bij de meest oer-Hollandse winkel van Nederland. Prijswinnaars bij uitstek, on- en offline. Op werkdagen voor 12.00 uur besteld, de volgende dag in huis. Joepie, dan zitten we nog dit weekend aan onze nieuwe tuintafel! Niet dus. Op de site is behalve bovenstaande belofte niets te vinden over de bezorging. Sterker nog, je mag niet met ze bellen, mailen alleen via een formulier.
Bij de tien meestgestelde vragen staat deze bovenaan:
‘Waar kan ik naar toe als ik een klacht of een vraag heb?’
Het antwoord:
‘Vragen en klachten kunt u stellen bij de klantenservice in een van onze filialen of u kunt in de ‘balk’ hierboven uw vraag of klacht kort omschrijven en op > klikken.’
Waarna je weer in de FAQ terechtkomt.
Op de dag dat geleverd zou worden tóch stiekem gebeld via het algemene nummer. Of ze misschien kunnen zeggen wanneer we de tafel zo ongeveer kunnen verwachten? Ja, tussen 9.00 en 20.00. Oei, dat is wel heel erg ongeveer. Kunnen we misschien contact opnemen met de vervoerder? Nee. De juffrouw heeft nog wel een tip: ‘Ik zou er niet de hele dag op wachten’. Nee, dat zou u niet doen, maar mijn partner heeft het wél gedaan. Omdat we de bestelling niet mis willen lopen en graag voor het weekend in huis hebben. Blijkbaar wist de juffrouw al dat er niet geleverd zou worden.
Ik heb een mooie koffer gezien bij het warenhuis dat onlangs (weer) online is gegaan. Ben ‘m in de winkel gaan halen, want ik heb hem namelijk over drie weken al nodig.
Drie jaar werkte producer en dj Sam Spiegel aan het megaproject waarbij hij 41 muzikanten samenbracht met als output een cd, ‘The Spirit Of Apollo’. Daarnaast is er een documentaire over de totstandkoming van het project en krijgt elk nummer krijgt een clip. Waar veel albums met een veelheid aan artiesten ten onder gaan aan gebrek aan idee en samenhang, is ‘The Spirit Of Apollo’ opvallend coherent. En goed.
Ongelofelijk vette set met serieus hak-en-knip-werk. 
In de serie Dubstep Allstars van 
Net als Lee Jones vermengt 
Sascha Funke mixt op dit album diepe minimal met pop-achtige invloeden. Let wel: pop-achtige. Het zijn absoluut geen hapklare brokken die Funke ons hier voorschotelt, maar de warmte en gelaagdheid zijn onmiskenbaar de som van elektronica en instrumenten als piano en gitaar. Het is geen Diary Of An Afro Warrior waarbij je met je oren gespitst elke klap voelt. Mango moet je ontspannen ondergaan. De geluiden en de sfeer kruipen naar binnen, onder je huid. En zie ze daar maar ‘ ns weg te krijgen.
Het is Headhunter gelukt om een prachtige brug te slaan tussen dubstep en techno. Hij doet dat door de misschien wat starre halfstep te combineren met levendigere four-on-the-floor-elementen. Wie op zoek is naar snelle bevrediging door alleen maar de diepte in te kijken, grijpt mis. Wie zich laaft aan de oneindige ruimte tussen de diepte en het oppervlak, vindt urenlang genot.
‘Haagse 2562 in race voor beste dubstepalbum van 2008
Scuba
Een vreemde eend in de bijt. Overal wordt Cartography geschaard onder jazz. Ik vind het best – ik heb niets tegen jazz – maar het doet het album tekort. Ok, er zit een trompet in, maar dat maakt muziek nog geen jazz. Ambientliefhebbers bijvoorbeeld, zullen wellicht aan het album voorbij zijn gaan. En dat is jammer. 
